Australia-01 - Hendosweb-NL

Ga naar de inhoud


Het Leven in Australië
(Click op een foto om hem te vergroten)

De eerste paar maanden zijn we naar de garage bij mijn tante gaan wonen. De garage werd omgebouwd tot een twee-slaapkamer en een kleine keuken-leefruimte. Een buitentoilet en een half hectare groot blok. Niemand van ons had ooit kunnen denken aan de open ruimtes waar we plotseling waren aangekomen. St Marys was toen een klein stadje aan de buitenkant van de westelijke buitenwijken.

Ik ging meteen naar school, in de derde klas, in Oxley Park Primary. De klasgrootte nam toe van 37 naar 43 leerlingen, waarschijnlijk vanwege het aantal migranten dat het gebied binnenkwam. Het kostte me een tijdje om me aan te passen aan de Engelse taal, maar met de hulp van schoolvrienden en mijn twee neven sprak ik snel vloeiend Engels.
Mijn ouders hadden hun zicht op een blok halverwege in de straat waar mijn tante woonde. Dit was geweldig voor ma, die gezelschap zou hebben terwijl pa aan het werk was. Het halve hectare grote blok werd gekocht en het duurde niet lang voordat we ons eigen huis met 3 slaapkamers hadden. De woning had een grote badkamer en een woonkeuken, iets ongehoord in Den Haag. Als kinderen waren we gefascineerd door de badkamer met een bad en een aparte doucheruimte. Het buitentoilet was iets wat ma en pa een beetje twijfelachtig over waren. Ze moesten wel even wennen nadat ze in Nederland volledig sanitair hadden gehad.

Onafhankelijkheid zat al heel vroeg in mijn bloed en tijdens de schoolvakanties kon je me vinden bij Grace Bros in Parramatta waar ik de liften bedienen, dat was totdat ik te horen kreeg dat ik te jong was om dat soort werk te doen. Later werkte ik op Kingswood treinstation en zou ik de wegpoorten openen en sluiten en de schakelaars gooien als er een trein zou komen. Ik stond onder toezicht van de stationschef die het geweldig vond om me in de buurt te hebben omdat het zijn werk leuk en gemakkelijk maakte. De enige keer dat ik buiten de meldkamer moest zijn, was toen de inspecteurstrein voorbijkwam. Ik zou op het perron blijven staan totdat de trein voorbijtrok. Ik werkte goed met al het personeel en in ruil daarvoor waren ze dankbaar voor mijn hulp. Deze baan gaf me een levenslange interesse in treinen, zoals je later zult zien. Al deze banen waren natuurlijk op vrijwillige basis, omdat ik nog te jong was om geld te verdienen.


Pa zijn eerste auto een oude Bedford


Pa en Ma voor hun nieuwe huis


Pa zijn tweede auto een nieuwe Ford station wagon

Gedurende deze periode raakte ik erg geïnteresseerd in boekhouding, kan ik nog steeds niet achterhalen wat de oorzaak was. Ik was pas 11 en had mijn eigen begroting, compleet met een grootboek en veel stempels. Dit was mijn manier om bij te houden hoe mijn zakgeld werd verdiend en uitgegeven. We moesten allemaal klusjes doen in die dagen, en hoe meer klusjes we deden, hoe meer zakgeld mama ons zou geven. Ma zag mijn interesse in kantoorwerk en kocht een gloednieuwe draagbare typemachine voor mijn 12e verjaardag. Ik was extatisch en kon niet stoppen met het typen van allerlei dingen. Ik was in de hemel en ik weet zeker dat ik het enige kind in mijn klas was, waarschijnlijk de hele school, die een typemachine had.

Ma had me genomineerd voor een tv-programma in Sydney en tot mijn verbazing was ik aangenomen. Papa reed ons naar Noord-Sydney, waar ze de show opnamen. Helaas heb ik geen grote prijs gewonnen, maar kwam wel met een paar kleine prijzen thuis. Dat was weer een tikje in mijn lijst; was halverwege de wereld rond gevaard en was op de Australische televisie geweest. Mijn schoolgenoten waren erg jaloers toen ik die maandag naar school ging nadat de show was uitgezonden.

Pa zijn werk bracht hem steeds verder van huis. Hij had zijn eigen schildersbedrijf en had een paar Nederlandse schilders in dienst. Dit maakte het moeilijk voor hem om Engels te leren en te communiceren met de supervisors van het bouwbedrijf, wat hem eindeloos frustreerde. Uiteindelijk kreeg hij het schildercontract voor alle huizen van de huisvestingscommissies in Berkley bij Wollongong.

Hierdoor bleef hij een week weg en kwam hij alleen in het weekend thuis. Er waren toen nog geen mooie snelwegen en een reis naar Wollongong zou ongeveer twee en een half uur duren, wat een dagelijkse pendeling onmogelijk maakte. Hij voelde zich steeds meer geïsoleerd en overwoog wat hij moest doen.

Na vier en een half jaar in Australië te hebben gewoond, vond pa het tijd om terug te keren naar zijn geliefde Nederland. Hij kon gewoon niet wennen aan Australië en had erg heimwee naar zijn grote familie en de Nederlandse kroegen.

Ons huis in St Marys werd verkocht en we huurden tijdelijke accommodatie in Kingswood totdat het tijd was om aan boord van de Auralia te gaan voor onze reis terug naar Nederland.
Een paar nachten bij tante Toos en toen op weg naar Circular Quay waar onze boot van zou vertrekken. Al onze meubels waren al in een grote kist verpakt.

Persoonlijk wilde ik niets liever dan in Australië blijven, maar was veel te jong om die beslissing te maken. Ik heb echter wel gezworen dat ik terug zou komen zodra ik achttien jaar oud was.


Derde klas foto


Onze eerste huisdieren


Genieten van een koude meloen op een hete dag

Copyright 2020 - hendosweb.com
Terug naar de inhoud